Schaatsen op de Pajotse blubber

Gepost door: Wim |Markttrotters

Schaatsen op de Pajotse blubber


Voor de eerste busreis van 2020 kozen we voor het glooiende Pajottenland, een mooie regio die kunstschilder Pieter Bruegel vaak in zijn schilderijen afbeeldde. Hij portretteerde vaak scenes uit het boerenleven omgeven door een zachtaardig landschap dat we vandaag zullen terugvinden in de Kriek- en Mattentocht waaraan we zullen deelnemen.  De laatste weken zijn de weergoden slechtgezind en ook op deze 8ste maart zijn ze met het verkeerde been uit bed gestapt want we zullen  op een flinke portie wind en regen getrakteerd worden.  Ikzelf rij met de wagen naar Herne want een familiefeest weerhoudt me om mee te reizen met een van onze twee bussen.

Na een perfecte ontvangst aan de ruime sporthal van Herne kies ik voor de 15km die ik samen met enkele wandelgenoten aanvat.  Net buiten de dorpskom neemt een smal asfaltje ons op sleeptouw door de glooiende akkers. Algauw vormt er zich een mistgordijn van fijne regen die ons uitzicht over het Bruegeliaanse landschap wat vertroebelt. Niet getreurd, al babbelend stappen we een stukje langs de Mark, een zijriviertje van de Dender, om daarna onze eerste schaatspartij aan te vatten.  Een prachtige graswegel krult zich rond een akker en doet ons klimmen, de modder is bijzonder glad en het klimmen gaat moeizaam.  Boven komen we even op adem maar voordat we na 7,3km onze rustpost bereiken staat er ons nog zo een vettige strook op  te wachten.  Ik zak tot de enkels in de smurrie en mijn schoenen lopen net niet vol met water, gelukkig maar want natte sokken zijn geen plezier voor wandelaars.

Heel wat van onze leden kiezen hier voor de 22km!  Zij  wandelen  een zeer mooie lus door het kasteeldomein Ter Rijst. In dit 50ha grote domein bevindt zich een mooi neoclassicistisch kasteel en een bosreservaat.  De deelnemers aan de 32km stappen nog een extra lus door het Bos van Strihoux: een mooi bos net over de taalgrens.  Ik verlaat mijn wandelmaten en ga er alleen vandoor want ik moet op tijd thuis zijn om goede punten te scoren bij het vrouwke.  We dalen een valeitje in om hier een kaarsrechte, vettige strook in te wandelen dwars door een akker.  Op dit moment komt er van links een regenvlaag opzetten, aangedreven door een ferme zuidwester. Ik zet mijn verstand op nul en glijdt verder.  Ver voor me zie ik wandelaars allerhande vreemde armbewegingen uitvoeren om hun evenwicht te bewaren: dat belooft!! De modder zuigt aan mijn wandelschoenen wat het stappen extra lastig maakt. 

Eindelijk komt het einde van deze vettige strook in zicht maar het slechtste komt nu pas. In deze laatste meters verdwijnen mijn voeten volledig onder water wat mij natte voeten oplevert. 
Plots verschijnt er zo een sadistisch lachje op mijn gezicht als ik denk dat mijn wandelgenoten hier ook nog door moeten!  wat zal er gevloekt worden...  Ik ben blij als ik op een streep asfalt sta en even op adem kan komen! Dit was een lastig stukje!! Ik stap verder en bereik ter hoogte van een oude graanmolen opnieuw de Mark.  Het water stroomt razendsnel, jammer dat het oude schoepenrad niet draait. De gele pijlen sturen ons nu, langs het riviertje, een mooie brok natuur in waar we opnieuw de schaatsen moeten aanbinden. 

We laveren tussen de bomen en stappen op houten brugjes over het waterloopje om plots een smal geasfalteerd pad te bereiken dat me opnieuw Herne binnenloodst. Als ik de sporthal binnenloop zet ik me bij enkele clubmakkers en laat een C├ęzarke gretig binnenlopen. Zonder twijfel was dit een hele mooie tocht maar door het slechte weer werd het een zware dobber.

Mijn dank gaat uit naar de Markttrotters voor hun prima organisatie en naar iedereen die meereisde naar het Pajottenland.

We komen zeker terug maar dan misschien eens in de zomer!
 

\r\n \r\n