Schitterende dagtrip in NIEL

Gepost door: Kastaar & Wim |WSV Schelle VZW

Niel 9-11-2014

Natuurparels aan de boorden van de Rupel in Niel.
Ja, we waren op tegenbezoek bij WSV Schelle in NIel. Het weer was machtig mooi, een 10° op de thermometer en windstil. Bij wie zijn we te gast? Eventjes voorstellen deze club bestaat 37 jaar, telt 372 aangesloten leden, en organiseert een vijftal busreizen per jaar. We hebben nog een ander vraagje, de benaming Octaaftochten. Komt dat van nonkel Octaaf, uit de kerkgeschiedenis of misschien wel uit de muziek?. Nee, helemaal niet, octaaf betekent enkel de zondag na, een voorbeeld het octaaf van Pasen is de zondag na Pasen. Dus lanceerden ze vroeger hun wandeling de zondag na de jaarmarkt, vandaar de naam. Wegens organisatorische redenen, verkoos men de naam toch te behouden.

Hoe kennen we Niel nu? Eerst en vooral van de cyclocross, maar ook een deeltje als baksteendorp. Nu vroeger was Niel de uitlaatklep voor Antwerpenaren om er op vakantie te komen die graag van de natuur kwamen genieten, vanwege het groene karakter. Maar de klei bracht daar verandering in, deze werd uitgegraven en verwerkt tot bakstenen en werd het dorp in korte tijd het steenbakkerdorp.

Goed we gaan van start en kiezen voor het 7 km parkoers. Nu andere deelnemers van onze club verkiezen de grotere afstanden, verder in dit verslag het verhaal van Wim.

Meteen zijn we het Niels broek in, we maken er kennis met natte graslanden, broekbossen en oude wielen. Oei, oude wielen, wat is dat nu weer, een wiel is een vijver die in het verleden gevormd werd door een dijk doorbraak. Pas de inschrijfzaal buiten en we genieten al van enkele fraaie herfstbeelden, een zeer aangenaam belevingsgevoel uiterst genietbaar. We stappen op een smal sluimerpaadje rond een vijver, zijn getuige van ongerepte natuur die rechtsreeks op eigen weg zijn gang gaat. Tussendoor een paar landschap zichten met daar bovenuit rijzend een rank kerktorentje, echt nostalgisch. O en moest de streek per ongeluk overstromen er ligt een amfibieboot klaar. We gaan een klimmetje wagen naar de Rupeldijk toe, waar we van de verhoging gebruik maken om een fraai overzicht te krijgen van de streek en van de bocht die de rivier maakt voor het dorp. Het is ook een mooi zicht om die rij wandelaars te zien naar boven komen, haast een levende slang die rustig naar boven klautert, en we stellen vast dat het heel wat zijn, bij het afsluiten van de inschrijving werden 1006 deelnemers genoteerd. We zijn ook getuige van de allerlaatste voorbereiding van de Cyclocross, een wedstrijd van de Superprestige. We dalen de dijk af en komen terug midden in de herfstsfeer terecht. We bereiken stilaan het centrum, en de plaats van de grootste jaarmarkt kermis van Vlaanderen. Vlak voor de kerk zijn we getuige van de dierenzegening.

Nog een korte wandeling door de rand en we zijn terug binnen van een prachtige natuurwandeling uiterst genietbaar.
Daar past maar één algemene felicitatie en dank bij voor de inzet van iedereen voor zijn gastvrije inzet.

Gasten hou jullie goed, het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.

cool Kastaar


Vanuit het technisch atheneum dalen we bijna onmiddellijk het Niels Broek in. Deze natte natuurlijke zone paalt aan de Rupeldijk en bestaat uit graslanden, bosjes en oude vlasrootputten. De smalle paadjes die leuk tussen de bosjes en langs enkele sloten slingeren zijn soms wat modderig maar dat kan ons niet deren want begeleid door een heerlijk zonnetje is dit een fantastische start voor onze wandeltocht van 21km. Even verder klimmen we de dijk op en worden we getrakteerd op een mooi uitzicht op de Rupel en op het veldritparcours alwaar op 11 november de Jaarmarktcross zal plaatsvinden. Via een mooie graswegel dalen we de dijk af en begeven we ons naar het centrum van Niel dat ingepalmd wordt door tientallen kermiskramen die ervoor zorgen dat de foor van Niel de grootste is van heel Vlaanderen. Op dit uur is alles nog potdicht maar binnen enkele uren zal het volk toestromen voor de jaarlijkse St-Hubertusommegang en de traditionele zegening van de dieren. We laten de kermis achter ons en stappen wat later opnieuw langs de Rupel, de verouderde industrie en de scheepswerven van weleer krijgen een tweede leven in de vorm van woonlofts. Stilletjes aan komt het gehucht “Hellegat” in het vizier alwaar we onze controlepost moeten terugvinden. De oude woonkern van dit plaatsje bestaat vooral uit arbeidershuizen die ontstaan zijn rond de steenbakkerijen, misschien zegt deze naam jullie iets want op de opnamen voor de film “Koko Flanel” vonden hier plaats.

We hebben 6,4km op onze wandel-GPS en na een koffietje vertrekken we voor een lus die ons meteen door het Hellegatbos stuurt. Als we deze groene brok verlaten bevinden we ons in een uitgestrekt industriegebied; we volgen de lange Industrieweg net iets te lang naar onze mening maar dit mindere stuk wordt ruimschoots goedgemaakt door het Steenbakkerijmuseum. Plots wijzen de pijltjes ons een smalle wegel in tussen 2 verouderde gebouwen, nooit hadden we gedacht dat dit de start zou zijn van een uniek stukje dat ons dwars door een schitterend brok industrieel erfgoed zou loodsen.

Kriskras wandelen we nu door wat ooit een steenbakkerij moet geweest zijn, we verkennen de voormalige droogloodsen oftewel “leuzes” die duidelijk gerestaureerd zijn. Dit is een prachtig geheel om op deze manier te verkennen. Ter hoogte van de steenoven verlaten we het domein van het steenbakkerijmuseum en via de verhoogde Rupeldijk bereiken we voor de tweede keer de controlepost in het gehucht “Hellegat”. Meteen na deze tweede pauze stuurt een lange bosdreef ons het natuurdomein “Walenhoek” in. Zonder twijfel is dit het hoogtepunt van onze wandeldag want ons parcours slingert rond en tussen de vele vijvers die het domein rijk is. De waterplassen zijn ontstaan door de ontginning van klei en worden bewoond door een rijke fauna. Dit is een heel mooi natuurgebied waarvoor we dan ook onze tijd nemen om er optimaal van te genieten. Iets verder krijgen we na ongeveer 17km onze derde stempel; de mensen die kiezen voor de 28km stappen van hieruit een ronduit prachtige maar pittige lus van een dikke 7km.

Het laatste traject van 3km heeft nog een kleine verrassing in petto want de gele pijltjes sturen ons via een oude spoorweg in een ruime boog rond de dorpskern van Niel, we doorkruisen nog een stukje groen vooraleer we na een zeer geslaagde wandeltocht de eindstreep overschrijden.

 cool Wim