Stad en natuur genietbaar verstrengeld in Waregem

Gepost door: Kastaar |VZW De Mirakelstappers Waregem

Waregem  17-03-2013 

Als wij de parking van de hippodroom opdraaien staat die behoorlijk vol, maar bereidwillige parkeerwachters begeleiden ons naar een comfortabele standplaats. Wij schrikken even als wij het echte parkoers van de paardenrenbaan mogen oprijden. Het weer valt best mee, het is wel bewolkt, een fris windje, en om en bij de 5° die in de loop van de dag zal stijgen tot 9°. In de voormiddag kwam een schuchter zonnetje even door het wolkendek piepen, maar in de late namiddag kwam toch een regenvlaag. Goed wij gaan de ruime startzaal verlaten en kiezen voor het 11 km parkoers. Wij zijn de zaal nog iets uit of wij krijgen van de CM een appel en een rolletje pepermunt toegestopt, langs deze weg van harte dank. Wij stappen de poort uit en staan oog in oog met het Potegem Kasteel. Zou het een potige wandeling worden, wel nee gij, dat woord heeft een gans andere betekenis. Hoewel de dorpsheren van Waregem heer waren van vele parochies en op hun slot in Ingelmunster resideerden waren de heren van de heerlijkheid Potegem de voornaamste ingezetenen van Waregem. De graaf van Vlaanderen doet een grote schenking aan de St.- Pietersabdij van Gent. Daartoe nagenoeg gans Desselgem, en belangrijke delen van Beveren Leie en Waregem, waaronder de heerlijkheid van Potegem. De drie sleutels van het koninkrijk der hemelen die Christus aan St. Pieter gaf prijken dan ook terecht op het wapen van Waregem. Het kasteel zou aanvankelijk dienst hebben gedaan als versterkte burcht. Wij dwarsen meteen de grote baan en stappen richting centrum op, halfweg slaan wij linksaf maar hebben toch een glimp opgevangen van de St. Eligiuskerk. Stappen enkele nutsgebouwen voorbij en komen op de gronden van het regenboogstadion. Een prachtig park met een oppervlakte van 40 ha, zeg maar de trots van Waregem. Het is ontstaan uit een moeras, dat na vele, bodemsaneringen, ophogingen en draineringen geleid heeft tot dit bekende resultaat. In het regenboogstadion werd in 1957 het wereldkampioenschap wielrennen verreden. Thans de thuishaven van Zulte Waregem, een topploeg uit de Belgische voetbalcompetitie, anderzijds zijn er ook nog heel wat andere sportdisciplines te beoefenen, en ook op recreatie gebied telt het mee. Wij krijgen thans wat heerlijk smalle rustige straatjes, en in die mooi verzorgde wijken vinden wij heel wat supersmalle wegeltjes, soms een echt labyrint, ja het is eens iets helemaal anders. Al die rustige paadjes brengen ons naar het Gaverke. Overal duikt deze naam op en aan de zesarmen rotonde krijgen wij in de feestzaal onze eerste rustpost te benutten. Het Gaverke, als het ware een gehucht van Waregem. Terug wat kronkelende straatjes en eventjes onder de spoorweg door zijn wij terug een wijk binnen, maar wat later komen wij in een ietwat opener landschap en vinden op onze weg het oude stationnetje van St. Elooi-Vijve. Tussen 1868 en 1870 werd de spoorlijn van Anzegem over de heerweg Waregem, Vijve en Ingelmunster naar Tielt aangelegd. De trein die er toen reed was het Kamielke. Rond 1883 werd het eerste station gebouwd en deed dienst tot voor de eerste wereldoorlog, en werd in 1914-1918 zwaar beschadigd. Het nieuwe station kwam er omstreeks 1912. Merkwaardig zijn de keramiektegels onder de dakgoot die de verschillende stadia van de vlasbewerking voorstellen. Het is thans omgevormd tot een horeca zaak. Achter het stationnetje stappen wij als het ware een smalle veldweg op, met een plaatje die ons vraagt eerbied te hebben voor de natuur. Wij bevinden ons ook op de oude spoorwegberm van de Gaverbeekse meersen. Deze vroegere spoorlijn Waregem Ingelmunster is geėvolueerd tot een mooi merkwaardig natuurgebied. De anderhalve kilometer lange spoorbedding maakt deel uit van een uitgestippelde natuurwandeling. De wandeling en het natuurgebied zijn vrij toegankelijk. De lange bedding situeert zich in het vroeger overstromingsgebied van de Gaverbeek. Ergens onder weg staat een oude spoorweg wagon, een stille getuige van het vroegere leven. Door natuurpunt worden er regelmatig beheerserkien uitgevoerd ten behoeve van het behoud en het verbeteren van het natuurlijk patrimonium, zij worden hierin gesteund door vele vrijwilligers. Eens uit het natuurgebied merken wij hoe de wind is aangewakkerd en de gevoelstemperatuur is wel gevoelig lager, maar ja goed ingeduffeld en in beweging valt het eigenlijk wel mee. Wij naderen stilaan terug het centrum, en wijn zijn op weg voor onze tweede rustpost in centrum het Torenhof waar wij een heerlijke warme wafel gratis aangeboden krijgen, langs deze weg van harte dank. Met nog een laatste stukje van om en bij de 2,5 km vatten wij het derde gedeelte aan naar het einde van onze wandeling toe. Een zeer genietbare wandeling met heel wat interessante ontdekkingen op gebied van architectuur, geschiedenis cultuur en zelfs de natuur werd niet vergeten. En bijzondere meerwaarden waren de verschillende pancartes op het parkoers en in de zaal, die ons een woordje uitleg gaven over wat wij te zien kregen. Niet omdat wij geschiedenis freaks zijn, maar dat beetje uitleg geeft ook een aangenamer gevoel. Eens terug in de prachtige zaal, konden wij genieten van een gezellige sfeer, en ook van een heerlijke schotel, frieten met vol-au-vent , of stoverij, zet daarbij nog een heerlijke Chimay en dat aan een zeer democratische prijs, zeg nu eens moet het nog iets meer zijn, nee hoor. Bij de afstempeling kregen wij nog een gratis bloemetje mee en onze wandeldag kon niet meer stuk. Parkoermeester, organisator en medewerkers jullie waren een fantastische vriendelijke en gedienstige ploeg, daarom aan iedereen van harte proficiat en van harte dank voor de inzet. Hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.