Succesvolle Walhoevetocht in West-Vleteren

Gepost door: Kastaar |Walhoevestappers

Voor deze wandeling waren wij te gast op de walhoeve in Westvleteren. Niet zo maar een hoeve maar wel ene met enkele bijzondere aandachtpunten. Vooreerst het gebouw, langgerekt streektypisch hoevegebouw onder één zadeldek, eventjes de moeite waard om er wat aandacht aan te besteden. Het heeft twee bouwlagen een gelijkvloers en een dakverdieping, en de vroegere schuur dient als woongedeelte, het geheel is 1ha groot samen met de vijver en het omliggende land. Het tweede aandachtspunt, het is een begeleidingstehuis  binnen het kader bijzondere jeugdzorg. Er wonen dertien jongens tussen 8 en 13 jaar. Zij verblijven er om diverse redenen b.v. leer – en gedragstoornissen of conflictsituaties thuis. Men probeert zij zoveel mogelijk in het gewone leven te laten inleven. Zij gaan naar school,maken huiswerk, doen aan sport en spel, kunnen T.V. kijken en knutselen. Elk jaar probeert men hen een deugddoende vakantie te bieden, en kunnen zelfs een vakantie djob uitoefenen. Om dit alles te helpen financieren zijn er de jaarlijkse walhoevfeesten, en is ook een wandeltocht, en dank zij jouw deelname werk je eventjes mee voor het goede doel.

Maar wij zijn ook gekomen om te wandelen en wij zijn zo te zien niet alleen, want de grote massa is er, en ieder jaar komen meer en meer wandelaars. De reden, de gemoedelijke sfeer het weerzien van vrienden van het vorige jaar, de gastvrijheid van de organiserende club, de rust en de stilte van de streek. , of was het de lokroep van de St. Sixtus 12° wie weet, als zij maar blijven komen, wij zagen een club uit Marcinelle, police de Bruxelles , kadees van Aalst en van het hoekske Hamme , en sorry als wij er enkel vergeten zijn die van ver kwamen. Nu ook een lekker nazomerweertje was er om van te genieten en wij kozen voor het 12 km parkoers.

Wij wisselen de eikhoekstraat voor de kraaistraat en zijn meteen het rustige landschap in. Hier en daar wat verzorgde boerderijen, maar ook mooi verzorgde huizen met wat bloemen fleuren het groene landschap op. Wat heeft Vleteren ons te bieden dat komen wij te weet via een groot bord, wel zijn gastvrijheid, zijn stilte en zijn rust, zijn wereldbefaamde biercultuur, zijn wandel-, fiets-, en ruiterplezier, een gans pakket dus.

Ook op deze wandeling zullen wij genieten van de rust en de ruimte, natuurvolle veldwegen en rustige tarmacjes laten ons optimaal genieten het is een parkoers om heerlijk te onthaasten. Op bepaald ogenblik zie wij ook de toppen van de West - Vlaamse heuvels aan de gezichtseinder en tussen de bomen de kerktorens van de omliggende gemeenten. Wij wandelen ook door het rijk van boer boer, tussen de vele maïs, maar opvallend grote partijen heerlijke spruitjes. Op de hoeves worden ook tal van geiten gekweekt. En zo komen wij stilaan in het gebied van de St. Sixtus abdij, in de volksmond de patertjes van Vleteren genoemd, met hun wereldberoemde trappist een echte godendrank. De bouwvallige abdij is helemaal verbouwd en heeft een echte metamorfose ondergaan, want na al die jaren was dat wel eens nodig.

Want die heeft een eeuwen lange geschiedenis achter de rug. Het begon in de winter van 1814, toen verliet Jan-Baptist Victoor, Poperinge om zich in de bossen van St. Sixtus te vestigen om zijn leven als kluizenaar door te brengen. Wanneer er in de zomer van 1831 de prior van het pas gesticht klooster van Catsberg met enkele van zijn monniken zich vestigt bij de kluizenaar wordt een nieuw Cisterciënzers ( trappisten ) klooster geboren, de gemeenschap bestaat uit een 30 tal monniken. De pijlers van het monastieke leven zijn gebed, lezing, studie en arbeid, door de harmonieuze werkverdeling kan de gemeenschap in zijn eigen behoeften voorzien. Het brouwen zal later voor een extra financiële inkomst zorgen, en het overschot op de winst wordt gebruikt om minder bedeelden te steunen.

Intussen hebben wij in een plaatselijk schooltje van onze genoten, en kregen wij een gratis zakje chips aangeboden waarvoor van harte dank, en konden meteen al een heerlijk biertje proeven.

Wij vatten het tweede gedeelte aan en bewonderen even de nieuwbouw van de abdij, en stappen langs een mooie dreef richting grot toe. Deze grot werd ter eren van Maria koningin van de vrede gebouwd. De stenen waarmee de grot is gebouwd zijn afkomstig uit de bossen van Rochefort, uit dankbaarheid en om de belofte na te komen, omdat de abdij en haar bewoners gespaard zijn gebleven van vernieling en de dood tijdens wereldoorlog 1914-1918. In 1923 werd dan de uitbeelding van de zeven smarten van Maria rond de grot aangebracht.

Een kort dreef en een kerkpaadje brengen ons het landschap in. Velen hebben zich al eens afgevraagd waar komt die kastaar wel vandaan, wel heel simpel uit de spruiten, vandaar dat hij gek is op spruiten, onze fotograaf kon hem strikken, dag moeder.

Intussen zijn wij terug op, stap langs een labyrint van heerlijke veldwegen en rustige tarmacjes doorheen dit zeer genietbare natuurlandschap. Zo naderen wij stilaan het eindpunt van onze wandeling, en konden nog wat geschiedenis opsteken in dit gebied. De uitlegborden langs de weg waren een zeer goed initiatief en geven echt een meerwaarde.

In de tent heerst een vrolijke drukte en velen schuiven aan voor het heerlijke beenhespen festijn, en wees gerust de kok mag blijven, het was echt genieten van een heerlijk buffet.

Maar dan kwam de apotheose, die heerlijke godendrank van ST. Sixtus 12°, een hemels moment die heerlijke godendrank en het is bier hé, al eens op de kroonkurk gekeken het staat erop hé, bevat bier.

De sfeer werd ook ondersteund door de gastvrijheid van de medewerkers, en ook de organisatie was verzorgd, en de rustpost was in orde. Daarom aan iedereen een hartelijk proficiat, maar ook van harte dank voor de inzet, het was dik in orde. In ieder geval wij zullen de volgende uitgave met stip aantekenen, het moest maar zo goed en gezellig niet zijn. Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.