Uniek wandelen rond Varsenare

Gepost door: Kastaar |De Rustige Bos-stappers Jabbeke

Varsenare 22-02-2014
Een prachtige februari morgen windstil een lieflijk zonnetje en wij zijn van start voor de 25
ste bibbertocht van Rustige bosstappers Jabbeke. Maar bibberen, gaan wij niet doen, bij het rijzen van de zon 3į, maar in de loop van de dag stijgt het kwik tot 10į. Het is alsof de lente al in het land is, machtig en zeer mooi wandelweer en wij gaan na lange tijd terug naar het 10 km parkoers.
Op een voor ons een nieuwe locatie stappen wij een gans andere richting uit, klassiek stappen wij via de rand van het dorp. Eens hier begint een echt drevenfestival van zeer mooie dreven en de een volgt de andere op, nee het is niet saai want ieder dreef straalt een ander sfeerbeeld uit. Onze eerste rustpost benutten wij in Het Anker. Een begeleidingscentrum voor kinderen met autisme en leermoeilijkheden, ook volwassenen kunnen er geholpen worden. Na de rust zijn wij terug langs prachtige natuurpaden richting Beisbroek. Het is als het ware een groene long voor Brugge en omstreken, het is zo een 160 ha groot en 100 hectaren ervan is bos. Het wordt machtig mooi, en in de struiken en bomen beginnen onze gevederde vrienden hun lenteliedjes te oefenen, alles begint te herleven, hopelijk komen er geen enkele winterweken die al dat moois behoorlijk schade zouden toebrengen, want wees nu eens eerlijk winter is het nog niet geweest, maar voor ons hoeft het niet meer. Wij passeren langs de achterkant weliswaar de sterrenwacht, wij stappen verder en verlaten het domein Beisbroek. Wij komen aan het Cahrteuzinnen bos, en wanen ons in een nieuw aangelegd stuk bos, maar dat is niet zo. De aangeplante bomen zijn allemaal fruitbomen en bestaan uit oudere fruitsoorten van appelen, peren, pruimen en noten. De gronden zouden destijds eigendom geweest zijn van de zusters Chartreuzinnen een strenge Franse kloosterorde. De grote oude hoeve die wij ontdekken zou de boerderij van de zusters geweest zijn. In het zonlicht op de weide vinden wij enkele lieve beesjes genietend van de lente ogende natuur, een lieflijk zicht. Maar ook een prachtige natuur met afwisselende zichten geeft ons een heerlijk gevoel. Bij het buitenkomen van het bos staan wij voor kluis de Blauwe toren. Het zou een restant zijn van een twaalftal huizen van het kasteel de Blauwe toren. En deze was de woning van de hovenier. Vanwaar de naam blauwe, wel zij waren allemaal bedekt met blauwe gelakte dakpannen. Een andere merkwaardigheid vinden wij in de Manís Rotse. Het is een gebedsplaats in het wandelbos naast de verblijfplaats van de Witte Paters. De Manís rotse werd opgericht in 1885 door de heer Alfred de Man, als dank voor de genezing van zijn echtgenote. De grot naar het voorbeeld van de grot van Lourdes, werd volledig opgetrokken met stenen van de afgebroken molen van de familie Deprez. In een afdeling van zorgcentrum avondrust benutten wij terug een rustpost. Dit centrum is een begeleidingsplaats voor geestelijk gestoorden. Langs de witte sneeuwklokjes en de paarse krokussen passeren wij het klooster van de witte paters. Eventjes kort voor het einde komen wij langs een prachtige statische hoeve, namelijk het hof van Proven, ooit de belangrijkste hoeve van Varsenare.
En zo naderen wij langzaam maar zeker het einde van een zeer geslaagd en zeer verzorgde aangename wandeldag. Parkoermeester, organisatie en medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet, wij hebben er volop van genoten! Hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.