Unieke herfstbeelden en rustige voetwegen in Tremelo

Gepost door: Kastaar |WK Werchter VZW

Tremelo 25-10-2015

Bij aankomst  in Tremelo, gelegen in de provincie Vlaams Brabant en deel  van de Zuiderkempen, ziet het wolkendek er alles behalve mooi  uit. Zwaar bewolkt is het maar we krijgen gans de dag een heerlijk wandelweer, zonder zon weliswaar maar het blijft droog.

Tremelo kennen we zeker!  Pater Damiaan is er geboren! Hij heeft zich  gans zijn loopbaan, als missionaris , het lot van de leprapatiënten  aangetrokken. Toen hij hoorde dat op het eiland Molokai  patiënten werden verbannen wegens hun ziekte, zonder enige medische verzorging, was hij geschrokken. Hij vroeg zijn bisschop om daar te mogen  werken  en het lijden van die mensen te helpen verlichten. Vanaf 1873 kwam  hij er leven tussen 600 patiënten, bouwde er een kerk en legde wegen aan . Na 10 jaar raakt hijzelf besmet  en blijft nog 5 jaar verder werken tot aan zijn dood. Ter inlichting: lepra is een besmettelijke huidziekte die de zenuwen en de huid ongevoelig maakt. Nog iets?  Ja hoor, hier woont ook cyclocross- icoon Niels Albert, die helaas om gezondheidsredenen het strijdtoneel heeft moeten verlaten. En in het naburige Baal woont het andere veldrit-icoon Sven Nijs. Goed, we gaan wandelen en kiezen voor de combinatie van 4km en 5 km, samen 9 km. We beginnen met  de lus van 5 km. We  zijn pas de dorpskern uit of  we komen al uit op veldweg 68, de  eerste in de reeks  van zeer goed begane en zeer goed onderhouden veldwegen. Een tuintje is versierd met allerlei pompoenen en geeft een kleurrijk tafereel weer. Maar enkele stappen verder wordt het een echt schouwtoneel  van natuurlijke herfstkleuren, een fenomenaal kunstwerk  dat we ons  zullen herinneren:  een echt onvolprezen rustig wandelparadijs. Een mooi kapelletje, op de splitsing van enkele  bosdreven in de schaduw van een machtige beukenboom,trekt onze aandacht. Het is  toegewijd aan de heiige Theresia. En dan die benamingen van die veldwegen!!! Eén ervan is de Varekenspeenweg! Bij navraag kon niemand ons de betekenis ervan  weergeven. Een mooie zwam op een oude boomstam geniet onze bewondering. Ook een zicht op het pittoreske kerktorentje weerhoudt onze aandacht. We wandelen ook langs een stukje natuurgebied van Laakdal,  in de vallei van de Grote Laak tussen Demer en Dijle. Hier vindt  men een groot contrast tussen het natuurlijke bos en de aangeplante populieren  en dennenbomen.

Maar wat ons verder nog meer  opvalt zijn de vele moestuintjes, ergens verscholen tussen een partij struiken of op de hoek van een perceel grond. De groente die ons opvalt en veel voorkomt is de krulkool of boerenkool. Gelukkig konden we een tweetal dames  vragen waarom  de zo vaak voorkomende, eigenaardige koolsoorten geteeld werden. We dachten dat die bestemd waren voor de konijnen. Maar o wee, wat een vergissing!! De malse groene bovenbladeren worden hier gebruikt voor  de  populaire boerenkoolstamppot met rookworst. De bladgroente bevat opmerkelijk vele gezonde vitaminen en voedingsstoffen, het is een rasecht superfood. Volgens Jeroen Meus is die groene groente ,  klaargemaakt met gebakken spek en een gepocheerd ei , een portie gezonde dagelijkse kost vol met vitaminen en mineralen !! We hebben  weer iets bijgeleerd,dank zij die twee  gastvrije dames. Waarvoor hartelijk dank. Volgens die dames werd de teelt van deze kool  aangemoedigd  om de bevolking te stimuleren gezond te eten. Die groente werd ook veel gekweekt tijdens wereldoorlog II zodat de bevolking voldoende nuttige voedingsstoffen binnen kreeg. En met deze wijsheid stappen we naar het einde van de 5 km lus toe.

Wij versterken onze innerlijke mens en zijn terug op stap voor de lus van 4 km. We stappen langs de “ O.L.Vrouw van altijd durende bijstand”-kapel en kijken  even binnen. We  kunnen enkel binnen in de doopkapel van pater Damiaan . Een houten standbeeld herinnert ons  aan de plaats waar hij werd gedoopt. Op de hoek van de straat zien we een kapelletje gehuld in een prachtig herfstdecor. Op het plein nemen we een monument van ‘de messenvechter’ waar.  Dit standbeeld verbergt een hele  geschiedenis .Je moet je een  gesloten gemeenschap van weleer voorstellen: langs de ene zijde de armen  en langs de andere de rijken. Die kwamen  samen na de zondagmis of op de markt . Scherpe discussies en misverstanden leidden tot handtastelijkheden  en de Tremelonaren van destijds trokken rap een mes  om het pleit te beslechten. Daarom kregen ze ook de scheldnaam van messenvechters. Goed, we verlaten het centrum om nog wat te genieten van een overheerlijke natuur  met unieke zichten, een kleurboek waardig. Op de weide prijkt een stoel: ofwel is die van de eigenaar van een kudde schaapjes, ofwel is het die van een natuurbewonderaar??  In ieder geval  hebben wij een wandelhoogdag beleefd, wat natuur  en unieke herfstbeelden betreft .

Maar een ander heuglijk feit moeten we zeker vermelden:  we zijn er heerlijk ontvangen door een gastvrije club, die ons heel graag te woord stond en ons heel wat bijgebracht heeft  wat hun streek betreft! Dat is een hemelse waarde.

Parkoersmeester, je mag wat ons betreft zeker blijven  en we willen je van harte feliciteren en van harte danken voor je zeer gewaardeerde inzet. Ook de organisatie was zeer goed verzorgd en de parkeermeesters leidden de vele voertuigen  vlot  naar de diverse parkings. Ze kenden hun vak!! Wat de streek betreft, waren we ten zeerste verrast in de positieve zin! De gastvrijheid van de plaatselijke mensen konden we echt waarderen !

Gasten, hou jullie goed, het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.