Unieke lentewandeling bij Frisse Stappers Brugge

Gepost door: Kastaar |De Frisse Stappers Brugge

11-05-2014 Brugge

Ja, het was fris stappen bij frisse stappers Brugge. Jawel, wij waren allen lekker uitgeslapen hoor, maar met 11 op de thermometer, een strakke wind en dreigende wolken, voelde het maar frisjes aan. Nu alvast beter dan daags ervoor, toen in de vroege morgen het water met bakken uit de hemel viel. In de basisschool van het Manitoba complex schrijven wij ons in voor een wandeling door de groene rand van Brugge en kiezen voor het 9km parkoers.

Pas het parkoer op en wij zijn een stukje ondergronds, en boven ons hoofd schuurt het snelle verkeer van de expresweg door. Langs wat scholen prachtige voortuintjes en de Diksmuidse heerweg zijn wij naar de groene rand toe. Wij bemerken er een speciaal huis, misschien wel ene met een geschiedenis, want het heeft de stijl van een poorthuis. Aan de overzijde, een oud witgekalkte hoevetje, gedeeltelik verscholen achter het groen, een nostalgisch beeld. Hier gaan wij onmiddellijk via een zeer mooie smalle dreef het bos in. Het is het begin van een uniek mooi drevenfestival in een lentefris groen en bloeiende struiken en o zo rustige dreven. In een open vlakte een modern speelplein, waar kinderen kunnen, lopen, springen, en klauteren, allemaal manieren om zich eens flink te kunnen ontspannen.

Bloeiende kastanjebomen geven een machtig zicht. En tussen de bomen door wat oudere kleinere nostalgische hoevetjes, machtig mooi. Anderzijds de hemelse rust, een hemelse begeleiding van onze gevederde vrienden die er lustig op los fluiten. Ondanks de tamelijk scherpe windvlagen en zo van die korte striemende regenvlagen zitten wij heerlijk beschermd onder en tussen het dikke bladerendek. De vlagen zijn niet zo agressief, maar liever toch geen regen of wind. Laat ons maar genieten, genieten van die prachtige en zalig rustige natuur, het geeft echt een paradijselijk gevoel. Op de gevel van een oude hoeve staat Godts, wat hiervan de betekenenis is, hebben wij niet kunnen achterhalen, maar er zal wel een of ander achter verscholen zijn. Maar mooi ingekleed en, in het wit een grote prachtige kasteelhoeve. In de hoek van een weide enkele geiten gezien die ons meewarig toekijken, als het ware wat komen die hier doen. Intussen zijn wij al een ganse tijd aan het rondzwerven, op ongekende dreven en bospaadjes van het provinciaal domein Tillegembos. Wat later komen wij de grote rechte dreef op en staat voor ons het machtige kasteel, en in de catacomben of kelders zullen wij onze rustpost benutten. Men gaat naar de viering van 50 jaar aankoop van het domein en wil tegelijker tijd eens herstelwerken en opsmuk beurten inlassen, want zo een domein vraagt ook wat onderhoud. In dit kader wordt de historisch waardevolle Tillegemdreef tussen de Torhoutse steenweg en het kasteel in ere hersteld. Dat gebeurt door het aanplanten van twee dubbele rijen beuken over een lengte van 700 meter. Historische bronnen wijzen erop dat deze dreef zeker al sinds de 16de eeuw bestaat. Om de aanplant mogelijk te maken moeten de huidige bomen die op deze dreef in los verband groeien verdwijnen. In de plaats van de Douglas sparren en Amerikaanse eiken komen in totaal 280 nieuwe jonge beuken. In een eerste fase worden de oude bomen geveld, de stronken uitgefreesd en de asfaltverbinding tussen de parking en de kruisdreef uitgebroken.

Na de rust krijgen wij nog een doortocht door de keurig onderhouden volkstuintjes. Nu gaan wij eventjes bovengronds via de trappenbrug die ons boven de expresweg brengt. Eventjes een apart zicht over de moderne wegenbouw, ten dienste van de mens en zijn O zo druk en haastig verkeer. Een helaas overleden Brugse komiek Willy Lustenhouwer, gaf altijd een tip voor wie rap in het A.Z. St. Jan wou zijn. Steek gewoon de expresweg over en je bent er zo. Nu dat was in de allereerste tijd, maar momenteel zijn al heel wat veiligheid initiatieven genomen. Nog een stukje bos, wat mooie kleurrijke voortuintjes, een passage langs Vives, de Brugse hogeschool en wij naderen stilaan het eindpunt.

Parkoermeester, van harte proficiat en van harte dank voor je inzet, je hebt ons op onbekenden dreven en bospaadjes laten wandelen, echt het was klassenwerk.

Ook de organisatie en alle medewerkers mogen in dezelfde eer delen voor hun gewaardeerde werk. Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.