Van Schans tot Schans rond Aardenburg

Gepost door: Kastaar |W.V. Voor de wind

Aardenburg 2-06-2013 

Ja, van schans tot schans, en met het weer hadden wij ook veel chanse. Een mooi lentezonnetje, een heerlijke temperatuur, maar wel een zacht lentebriesje en meer hoefde dat niet te zijn. Wij zijn er te gast bij w.v. voor de wind. Aardenburg heeft wel heel wat te bieden aan geschiedkundige feiten, passages van de Romeinen, de Spanjaarden, de tachtigjarige oorlog, ook wat vondsten uit de oudheid, een galloromeins museum, ook enkele geschiedkundige gebouwen, dus je vervelen ga je er niet. 

Deed stad was omringd door stadswallen, waarvan nog wat resten te zien zijn zo hebben wij nog de kaaipoort uit 1650, en ook heel wat schansen. Een schans is een soort fort of verdedigingswerk, waar de bevolking kan schuilen tegen plunderende troepen, en ook hun eigen soldaten te kunnen beschermen, wij gaan er op onze tocht enkele ontmoeten. Goed wij zijn van start en kiezen voor het 14km parkoers, en na een paar honderd meter bereiken wij al de eerste, het is de Elderschand. Werd aangelegd aan het einde van het twaalfjarig bestand( 1609-1621 ) tijdens de tachtigjarige oorlog ( 1568-1648 )en diende ter verdediging van het door prins Maurits van Nederland veroverde gebied. In 1885 werd het door P.C. Hennequin tweede Kamerlid van Provinciale staten, en burgemeester van Aardenburg en St.-Kruis tot een complex landgoed omgevormd en hij liet er een villa op bouwen en een park aanleggen. 

Wij mogen door het park, het eerste wandelgenoegen van de dag. De gouden zonnestralen door het bladerendek, het frisse lentegroen en het gezang van onze gevederde vrienden geven ons een paradijselijk gevoel. 

Na de doortocht komen wij op de Herendreef en krijgen meteen een heerlijk zicht op de weidse polders. En hoe kan het ook anders, een kreekje, een waterplas ook dat zijn zeer genietbare beelden. Wat later naderen wij de kruisdijkschans, die men thans aan het restaureren is. Deze is aangelegd in 1640, het is een aarden verdedigingswerk bestaande uit een door twee grachten omsloten binnenterrein en werd gebruikt tot 1762. Een legende vertelt dat hier van het koffertje van Hennequin, een koffertje met goud en juwelen die hier verborgen zouden zijn maar nooit terug gevonden. Bij mooi weer kan men hier soms een zeldzaam groen boomkikkertje terugvinden in bomen en struiken, een volgende schans is de Prabebeschans gebouwd einde van de tachtigjarige oorlog, en zo stappen wij verder door dat genietbare landschap. De volgende in de rij is de Bordeelschans, een Spaanse aangelegenheid. Hier kunnen wij het gebied betreden als een soort reservaat en alle delen van de aanleg zijn nog te ontdekken via prachtige grintpaadjes. Onze rustpost na 6 km vinden wij terug op een landbouwbedrijf, in een keurige loods of op het terrasje buiten, in de zon. 

Als wij dachten na de rust alles wat natuur betreft gezien te hebben, mochten wij ons mening herzien. Nauwelijks van start of wij mochten via een Engels opstappoortje een prachtig natuurgebied in, en van op de hongergeleden dijk was het heerlijk om van het landschap) te genieten, een echt natuurfestijn. 

Eens het natuurgebied buiten wacht er ons nog een heerlijk stukje namelijk de wallen rond Aardenburg. Eerst komen wij via het grintpaadje langs een, massa boterbloemen en wilde pastinaak. Een echte natuur bloemenwinkel machtig mooi, meteen ook wat heerlijke gezichten op Aardenburg en wij vinden ook een poes die er ligt van te genieten. Een bord leert ons dat er hier inde bermen en voedselarme landerijen ook heel wat zeldzame kruidensoorten te ontdekken zijn. In de stad zijn er ook heel wat prachtige muurschilderijen te zien met geschiedkundige taferelen. 

Ook het Galloromeins museum is een unicum, je vind er vuurstenen uit 5000 jaar voor Christus. In het tuintje resten van een galoromeins tempeltje. Met onze inschrijfkaart kan het museum gratis bezichtigd worden, waarvoor langs deze weg van harte dank. 

Wij hadden onder weg al eens wat gelezen over kikkers, maar in de straten vonden wij plaatjes van het kikkerpad, leefden er hier nu zoveel kikkers of wat schuilde daar achter. Nieuwsgierig gingen wij navraag doen, en al rap wisten wij de betekenis. De bijnaam van de inwoners van Aardenburg zijn kikkers. Die naam hebben zij te danken aan de kleur van het uniform die de plaatselijke fanfare draagt en dat is kikkergroen, zo lieten wij ons wijsmaken. 

In ieder geval wij hebben een heerlijke wandeldag vol afwisseling, natuur en geschiedenis. Het was meteen ook een verzorgde organisatie, daarom aan de parkoermeester, de organisatie en de medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet. Hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.