Vier op een rij trekt naar de côte d'opale

Gepost door: Kastaar & Wim |4op1rij

Reeds van in het begin van de week voorspelde men rotweer voor zaterdag 14 september, de dag van onze uitstap naar de Côte d’opale. Iedere dag controleerde ik de buienrader en meerdere weersites maar naarmate het weekeinde naderde werden de voorspellingen steeds slechter en slechter. Vele wandelaars staken hun dikste kaarsen aan maar het mocht echt niet baten, de felste regen was wel ’s nachts gepasseerd maar toch luisterden de weergoden niet naar onze smeekbeden.

Lees hieronder het verslag van onze twee groepen. De eerste groep stapte 6,12 of 24 langs de côte d’opale terwijl de tweede groep op verkenning ging in Boulogne-sur-Mer en een bezoek bracht aan “Batterie Todt” en Audresselles.

Verslag wandelgroep

De bus vertrok in droge omstandigheden maar eens de Franse grens over botsten we zo nu en dan op een zwangere wolk. Op het moment dat we Saint-Inglevert bereikten viel het weer behoorlijk mee, de bus loste zijn lading boven op een heuvel en meteen genoten we van een weids panorama over de mooie Boulonnais. Terwijl we richting “Mont de Couple” stappen moeten we de paraplu openen, jammer want eens boven op dit uniek uitzichtspunt slibt de omgeving dicht door een mistgordijn van fijne motregen. We zetten voorzichtig de afdaling in om via mooie onverharde paden Wissant te bereiken alwaar we onze bus terugvinden die ons trouw opwacht. Enkele wandelaars lassen hier een pauze in terwijl de rest naar het natuurreservaat van de Fartz wandelt. Centraal bevindt er zich een grote waterplas die we via schitterende wegeltjes zullen ronden; op een bepaald punt gaat de vaste ondergrond over in mulle zandstroken waarna we het brede strand van de baai van Wissant opwandelen. Op dit ogenblik is het droog en zo kunnen we maximaal genieten van de baai met zijn fijn wit zand. Even later bereiken we de dijk van Wissant die we via een trap overwinnen, we stappen opnieuw na 12km naar onze bus. Met de hele bende zijn we welkom bij “chez Nicole” om onze picknick te verorberen.

Als we na de middag in het gehucht “Le chatelet” starten voor de namiddagwandeling is het nog droog maar algauw begint het te spetteren. We stappen door een natuurreservaat en beginnen zo aan een geweldig mooie klim die ons een spetterend uitzicht aanbiedt over de brede zandstrook van de baai van Wissant. We naderen nu Cap Gris Nez die we via het smalle ‘sentier des Douaniers’bereiken, we passeren de oude vestingen en stappen via nieuw aangelegde wandelpaden naar de gekende radartoren. Nu volgt een schitterend stuk waarvan we jammergenoeg niet optimaal kunnen genieten want de fijne regen teistert onze groep wandelaars. Langs de “falaises de Cap Gris Nez” volgen we het smalle kustpad dat zo nu en dan onderbroken wordt door een inham. Deze noemen ze hier een “cran” en telkens moeten wij deze inham overbruggen met een serie trapjes. Met deze natte omstandigheden is het opletten geblazen om niet uit te glijden maar onze troep houdt prima stand. Ter hoogte van de “cran poulet” laten we de kust voor wat die is en klimmen gezapig naar het “Bois d’Haringzele” alwaar de massieve V2-bunkers verscholen liggen. Nadat we het donkere bos hebben doorkruist brengen zacht dalende wandelpaden ons naar Audresselles, het eindpunt van deze natte wandeltocht.

Op het marktje staat onze bus en nadat iedereen wat droge kleren heeft aangetrokken trekken we met z’n allen de kroeg in. Chez Eric is een café des randonneurs en hier drinken we een goede pint zodat de sfeer er algauw goed inzit. Alhoewel het vandaag niet zo’n goed wandelweer is heb ik niemand horen klagen, het beste bewijs dat dit een kei van een wandelgroep is die zich bijzonder goed amuseert.

Verslag niet-wandelaars

Gaat het 4op1rij voor de wind, op de clubuitstap is de weermaker een echte spelbreker.

Terwijl de wandelaars starten voor hun eerste traject van 12km wordt de andere groep doorgevoerd naar Boulogne-sur-Mer waar zij de markt en de stad kunnen bezoeken. De kleurrijke markt is een lust voor het oog. Hij bestaat uit bloemen, fruit, groenten, vlees en vis. Ook een stand met enorme grote pannen paella, choucroute en zeevruchten springen meteen in het oog; machtig mooi en smakelijk uitziend, het water komt ons direct in de mond. Wat de bloemen betreft, ook dat is zeker een kleurenfestijn, het zijn kunstenaars in het schikken van bloemen. Ook de vis ziet er dagvers uit, hoe kan het ook anders want hij springt rechtreeks uit de zee op het marktkraam. Het is eens een gans andere belevenis als bij ons.

Wat echter bijzonder opviel was de verkoop van verse braadkippen. Bij ons ligt dat in de koeltoog maar hier heeft iedere boer zijn hoevekippen en konijnen mee. Mooi opgekuist maar in een diepvrieszak met de prijs erop naast de groenten op de plank, gewoon simpel weg.

Goed, wij gaan na de markt op verkenning in de stad en we vinden twee gedeelten, de oude en de nieuwe stad. Wij gaan eerst de oude stad bezoeken, een redelijk klimmetje brengt ons naar de ingangspoort van het oude stadscentrum. Wij worden even stil als wij voor de verdedigingsmuren van de 13e eeuwse stad staan. Wij stappen de oude stad binnen en zien dat het administratieve en religieuze centrum gedomineerd wordt door de toren van het belfort en de koepel van de basiliek. Het grafelijke kasteel is gebouwd in hetzelfde tijdperk als de muren en het was het strategisch centrum van de Middeleeuwse verdediging. Anders dan bij kastelen is er hier geen slottoren en is daardoor is het een uniek ontwerp in de geschiedenis van de Middeleeuwse architectuur in Europa. Van op de hoogte krijgen wij een uniek zicht op de zogezegd benedenstad. In het oude gedeelte bevinden er zich een groot aantal restaurantjes die met streekproducten van allerlei aard werken en dit aan democratische prijzen. Zeevruchten bijvoorbeeld van 10 tot 19€.

Wij stappen de basiliek Notre Dame binnen die zou gebouwd geweest zijn tussen 1827 en 1866 door priester Haffreingne op de ruïnes van de oude kathedraal die kort na de Franse revolutie verwoest werd. De toren is 101 meter hoog. Hoe kan je nu weten of je in een basiliek bent? Wel, ga voor het hoofdaltaar staan en kijk of je een rood- geel baldakijntje ziet (een soort parasolletje oneerbiedige uitgedrukt,  is dat het geval dan bent U in een basiliek).

Het oudste gebouw is de wachttoren of belfort dat dateert uit de 12de eeuw. Het indrukwekkende stadhuis is gebouwd in 1734, zo staat het aan de voorkant. Dan hebben wij nog de zuil van de ‘grande armee’, gebouwd met marmer van de Marquise, tussen haakjes die marmergroeven zijn wij voorbij gereden met de bus. Is opgedragen aan keizer Napoleon de 1ste, vandaar dat de stad zich ook keizerlijk mag noemen.

Wij zijn terug naar de moderne stad. Opvallend zijn de kleurrijke minibusjes die je gratis kan gebruiken, maar ook de moderne winkelstraten hebben een kleurrijke inslag.

Op de Place Dalton vinden we de St. Nicolaas kerk, St.-Nicolaas is de beschermer van de zeevaarders. Dat is ook een reden dat Sinterklaas steeds met de stoomboot zijn blijde intrede doet vanuit Spanje naar één of ander land. De gerestaureerde kerk dateert uit de 18de eeuw. Het is de oudste kerk van Bologne en in het koor zijn zelfs sporen te vinden van de 13de eeuw. Hiermee is voorlopig een einde aan ons bezoek maar nog maar bij schatting 1/3 van alle bezienswaardigheden van deze havenstad hebben wij ontdekt.

Wij stappen de bus op voor een bezoek aan de beruchte ‘BatterieTodt’ in Audinghen, een lanceringsbunker voor V2-bommen, het complex bestaat uit 4 bunkers waarvan er één is ingericht als museum. Van het moment dat je aankomt sta je even stil bij het indrukwekkende kanon Leopold, waarmee men destijds Engeland beschoot.

Het vuurde projectielen af van 790 kg en die vlogen 50 km, het monster weegt in totaal 218 ton en heeft een totale lengte van 35 m, een hoogte van 4,70 m en is 2,60m breed. Kon 8 to 15 projectielen afvuren per uur. Met speciale munitie had het een reikwijdte van 86 km. In de omgeving rond de bunker staat nog heel wat oorlogstuig tentoongesteld. Binnen in de bunker ligt er een enorm arsenaal aan oorlogswapens en staan verschillende types voertuigen opgesteld om de bevoorrading te verzekeren. Spijtig je mag niet fotograferen want moderne camera’s houden je in de gaten. Al die systemen tonen hoe vernuftig zij in die tijd waren, echt ongelooflijk, spijtig dat het alleen maar diende om mensen te vermoorden.

Na dit interessante maar huiveringwekkend bezoek stappen wij de bus op richting het dorpje Audresselles waar wij de wandelaars gaan oppikken. En ondanks de ganse dag regen zien zij er goed uit, blij dat zij het hebben meegemaakt, maar aangenamer was het wel geweest met beter weer. Het kleine dorpje is zo typisch mooi kustdorpje, oude kleurrijker vissershuisjes en enkel cafeetjes, zelfs een kunsthandeltje maar geen strand want daar liggen enorme grote keien.

Wij zijn ribbedebie richting Zedelgem, maar de dag is nog niet ten einde. In de Strooien Hane wacht ons nog een heerlijke en smakelijke barbecue.