Wandelclub Beernem blijft behagen ondanks striemende regenvlagen

Gepost door: Kastaar |Wandelclub Beernem VZW

Beernem 01-02-2015

We kunnen er niet onderuit, wandelclub Beernem heeft ergens een sterke magneet, om in zo een hondenweer nog 1099 deelnemers te kunnen noteren. Ook wij vertrokken richting Beernem, met de hoop het zal toch niet blijven regenen zeker, maar de hoop was uiterst miniem. Onderweg nog een striemende vlaag met winterse neerslag. Man man man miserie miserie, eens in de zaal twee soorten wandelaars, vooreerst enkele drijfnatte wandelaars die tussen twee vlagen gestart waren en op bepaald moment spreekwoordelijk gesproken een bak water over zich heen gekregen hadden, met als extra geschenk een harde windvlaag er bovenop, niet van de poes we hoeven geen tekeningetje te maken zeker? Echt geen weer om een hond door te jagen, och arme die beeste waarom zou hij erdoor moeten, dag moeder.

Een andere partij, wat wandelaars met een droog pak, binnengeraakt tussen twee vlagen door. We zaten in het gezelschap van mensen die de buienradar hadden geraadpleegd, en tussen 9 en 11 uur zou het niet regenen, na 11 uur was het terug regenen. En warempel rond 9 uur ging het over, een ideaal moment om te vertrekken voor het 4 km parkoers, o.k. het zag er beter uit en we waren schampavie.

We zijn het parkoers op en komen van achter het grote gebouwen complex vandaan en belanden in een zijdelingse windvlaag. Oef, best dat we nog wat gewicht in ons schoenen hadden of we waaiden er uit. Een paar honderd meter uit de wind en onder de brug pardoes de wind op ons snuit, ons handrem stond blijkbaar op, en dan een stukje langs het kanaal, moesten er vlooien in ons kleren gezeten hebben dan waren die er zeker uitgewaaid. Gelukkig aan voeders Depré worden we links opgestuurd, en van dan af voelen we ons goed in ons vel. We komen in een labyrint van wegeltjes en wijken, afgeschermd tegen de wind door hoge afsluitingen of huizen die ons beschermen tegen de gure wind.

Je kunt pessimistisch zijn en zeggen wat heb je aan dergelijk parkoers, wel dan ben je niet goed bij de les, het is afwisselend en je ontdekt wel eens een aardigheid waar je zeker niet aan denkt, en dat is toch graag meegenomen, en voor één keer is dat niet mis zeker, het is eens iets anders. We komen in de rustpost, en het is nog steeds niet aan het regenen, we hebben tijd zat, maar als we buiten komen begint het te druppelen maar het duurt maar een 100 meter, oef chance. Zo bereiken we dan ook droog het eindpunt van onze genietbare ‘minimum’ wandeling. Maar we zijn pas goed met ons hakken binnen de deur of het is vollen bak water gieten.

We hebben langer dienen te wachten om droog naar huis te gaan of dat we gewandeld hadden.

Nu onderscheid van twee categorieën hadden we niet meer.
De ene waren nat van buiten en de anderen nat van binnen...wink

In ieder geval we hebben het overleefd, en hou er de moed in, het is nog nooit blijven regenen.