Wandeling Engeland

Gepost door: Rita |4 Op 1 Rij

De wandeling van de duizend poortjes en opstapjes in Kent!!


Op zaterdag 18 mei 2019 waren we met 47 wandelaars paraat om onze trip naar Engeland aan te vatten.

Weliswaar met kleine oogjes aangezien we al om 5.15u zouden vertrekken!! Maar ons humeur was in perfecte staat! Stipt op tijd konden we uit Zedelgem, richting Calais vertrekken om daar de ferry naar Dover te nemen. Alles zag er rooskleurig uit tot we aan de controle van de passen moesten beginnen.
Chris had verleden jaar zijn paspoort laten blokkeren en was vergeten om zich een nieuw exemplaar aan te schaffen. Totaal uit het oog verloren...  Ze hielden het paspoort in en hij zou een formulier van verlies in ruil krijgen maar de Engelse brigade werkte extra traag zodat onze boot vertrok zonder ons… we stonden op de wachtlijst voor de volgende boot,een uur later!! Gelukkig vonden ze nog een plaatsje voor ons en de bus en... weg waren we. Op de boot genoten we nog van een lekkere americano of een biertje maar naar buiten kijken was er niet bij want rondom ons was enkel een lijntje en veel mist te zien!! Dokter Rene van dienst , moest wel even de amandelen van een medewandelaarster onderzoeken: zeker is zeker...

Gelukkig hadden we chance met het weer want de hele dag was het warm, ietsje zonnig en plezant!!

We vingen onze trip aan, aan de voet van Drop Redoubt, een van de indrukwekkende forten van Engeland. De eerste 1,6 km waren een verkenning van dit fort om dan via enkele (!!!) trappen naar de Harbour Battery te trekken. Dit is een goed bewaarde geschutszone waar enkele van onze goedlachse dames in prachtige outfit toch eens in de oude voertuigen wilden poseren. Daarna begonnen we aan ons wandelpad van vandaag: The North Downs Way. Het zou een superdag worden langs heerlijke smalle paadjes en magnifieke panoramabeelden. Langs de kliffen trokken we verder, genietend van de mooie uitzichten en een gezellige babbel met de clubleden. Er zaten wel een paar kuitenbijters bij maar in groep kun je veel aan he... Tussen het bloeiende koolzaad baanden we ons een weg langs een prachtig stuk nieuw Engeland gecreëerd door het opgegraven kalksteen toen de kanaaltunnel werd gegraven. Na een fantastische wandelweg waar we vele militaire bouwwerken opmerkten kwamen we aan de Memorial wall ,een gedenkplaat van de tweede wereldoorlog. Daar zijn nog enkele spitfire\'s en ander materieel opgesteld.

Na 11km vonden we ons middagrestaurantje terug waar we met een vlotte bediening onze natjes en meegebracht lunchpakket konden nuttigen.. het werd een gezellige boel..met de guitige streken van Sabine!

Stipt om 13.30u vertrokken we voor ons tweede deel. Ann moest afhaken want de voetjes wilden niet meer mee... We trokken onmiddellijk door een ‘shitweide ‘ met vele koeien die ons potsierlijk links lieten liggen . Sommigen onder ons hadden evenwel toch prijs zeker!?  In een betoverend landschap genoten we verder van de vergeet-me-nietjes, de boterbloemen en de wilde primula\'s…  We lieten het heerlijke gevoel doorsijpelen om tussen struikgewas en smalle paadjes door te wandelen en kwamen zo in de streek rond Folkstone. We konden de toegang van de tunnel onder de Noordzee waarnemen met de vele spoorlijnen. Dit aanleggen was echt een huzarenstukje !!! Vorige keer namen we deze verbinding heen en terug.

Een volgend fenomeen diende zich aan in de verte: Georges veronderstelde dat er nog sneeuw lag, we zagen enkele witte strepen op de rotsen maar konden er ons niets bij voorstellen. Later zagen we de voorstelling van beneden af. Het was het Witte Paard van Folkstone dat begin de jaren 2000 door een lokale artiest in de kalkgrond van Cheriton Hill werd gekerfd. Even later konden we efkens van een heerlijke pauze in het gras genieten..
Onze wandelroute trekt nu het binnenland in op zoek naar weer iets nieuws. Het waren nu geen poortjes meer die we door moesten maar opstapjes waar we moesten over klauteren, wat de ene beter afging dan de andere... maar we zijn er allen zonder kleerscheuren over geraakt... We daalden fors een weide in en wie zegt dalen... moet ook weer klimmen!!! Maar het viel allemaal wel mee en we konden hier de North Downs Way verlaten( vorige keer zijn we hier gestart) om het dorp Etchinghill te overvallen.
Onze bus vonden we in een doodlopende straat waar het direct een spektakel van jewelste werd. Iedereen had dorst en wilde van die wandelschoenen verlost worden... de plaatselijke bewoners konden er echt niet mee lachen maar met de verzekering dat we binnen 5 minuten zouden vertrekken viel alles nog in goeie banen. Iedereen was supercontent maar ook uitgeput...(sommigen toch...) Het was een lange, vlugge en nogal lastige trip!

Bij het rijden door Dover zagen we het embleem van de Europese unie aan een muur hangen en er stond zelfs een mannetje met een beitel op om hun ster eraf te slaan!!! Van de Brexit gesproken!!!  Gelukkig kregen we op de terugweg geen moeilijkheden bij de douane alhoewel ze op de bus kwamen om de passen te scannen... Maar al bij al: alles verliep vlotjes en we konden de gereserveerde boot op de voorziene tijd nemen.  Op de boot genoten vele wandelaars nog van een lekkere maaltijd al smaakte alles want we hadden honger...

Om 22.40u kwamen we in Zedelgem aan en wij konden onze eigen achterdeur openen om klokslag 11uur.  We hebben niet lang wakker gelegen en de slaap heeft ons deugd gedaan... al hebben er een paar onder ons nog efkens nagenoten, heb ik gehoord...

We kunnen niet anders dan opnieuw onze dank uitspreken voor dit uitmuntend initiatief.
Het was wel 3 jaar geleden maar het deed daarom nog meer deugd...het was super,super...  Op de schaal van Marleen wilde ze zelfs een 11 op 10 geven!!! Dat spreekt voor zich.!

Wim en de andere bestuursleden die dit hebben voorbereid: een superdikke merci!!!!

\r\n \r\n