Winterellende voorbij tijdens Blasiustocht in Gits

Gepost door: Kastaar |Voetje voor voetje Gits

De gladde wegen en bittere kou waren verdwenen en iedereen herademde zowaar. Enkele kleine regenvlaagjes in de vroege morgen, maar als wij wat later van start gaan voor het 10 km parkoers begint het wat op te klaren.

Via de nieuwe platse, een zeer kort smal straatje een rustige wijk beginnen wij aan een ommetje rond het voetbalveld en kunnen wij rap genieten van het glooiende landschap. Een schraal windje en 4° op de thermometer zijn de weersomstandigheden. Wij kunnen ook vaststellen waar in vroegere jaren Gits de bijnaam kreeg van het glazen dorp, de vele serres in het landschap zijn hier de stille getuigen van. Wat stille verzorgde wijken door en wat later kunnen wij terug genieten van die genietbare natuur. Wij komen langs de spoorweg die wij gaan dwarsen en wij zijn op de waaiberg beland, aan die statige oude molen. Wij stappen naar de kersthoeve toe, maar het is in één van de vele zalen van Dominiek Savio dat wij van onze eerste rustpost kunnen genieten.

De zon is er door, maar het windje dat onze wangen doet blozen, en voor nen dreupel aan onze neus zorgt dat is gebleven, nu het mag zeker gezegd worden het is zeer aangenaam wandelweer. Vervolgens zijn wij op pad door het bebossinggebied actie ter kerk een aanplanting verwezenlijkt in het najaar van 2001. Het is een initiatief in samenwerking met de Christelijke beweging voor gepensioneerden, vereniging bos in Vlaanderen, de gemeente Hooglede en afdeling bos en groen.

Een zeer genietbare zwerftocht brengt ons langs kronkelende asfaltweggetjes door de velden  op het grondgebied Roeselare

Wij kijken een beetje meewarig naar het weer, want er hangt onweer in de lucht. En inderdaad de zon schijnt aan ons linkerzijde, maar aan de rechterzijde zit het verraderlijk donker en wat minuscule hagelsteentjes komen op onze kop terecht. Het duurt maar enkele minuten”n en de grond werd niet eens erg nat, maar een eindje verder zien wij de striemende hagelslierten uit de hemel vallen, dag moeder oef wij hebben geluk. Wij naderen hoeve ter Kerst, een speel en leerboerderij met heel wat capaciteiten, maar wij stappen terug de zaal binnen waar’ wij van onze eerste rustpost genoten.

Nog 3,4 km scheiden ons nog van het eindpunt en via een stukje langs het bos zijn wij terug ribbedebie. Zo komen wij terug aan de molen en de spoorweg die wij een tijdje gaan volgden en passeren ook het zeer mooi gerestaureerde stationnetje, wat onverwijld een stukje nostalgie oproept. Een trein flitst voorbij, en de treinbestuurde was zeker een wandelfanaat want enkel malen laat hij zijn claxon horen ten teken van begroeting, een mooi en vriendelijk gebaar.

Zo zit de 27ste Blasiustocht er bijna op en als kerst op de taart krijgen wij nog twee gratis pannenkoeken aangeboden, waarvoor langs deze weg van harte dank voor de traktatie.

Wij willen ook nog de parkoermeester van harte feliciteren en bedanken voor zijn inzet. Want ondanks dat aarden weggetjes en akkers verzopen waren kregen wij geen enkel slijkstraatje te verwerken. Ook de afstanden tussen de rustposten waren fantastisch ingedeeld, telkens om en bij de 3,5 km ongeveer. Ideaal om na een verplichte winterstop terug in het goede ritme te komen. Maar ook voor senioren die niet meer zo gemakkelijk wandelen en toch nog een iets behoorlijke afstand kunnen bewandelen, wel voor die mensen is dat een heerlijk e belevenis. Anderzijds noteerden wij ook, de zeer verzorgde organisatie, waarin alle medewerkers een zeer belangrijke rol speelden, ook voor hen een oprecht warm en dankbaar eerbetoon.

Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.