Zalig genieten in het land van Ambiorix

Gepost door: Rita |4 op 1 rij

Zalig genieten in het land van Ambiorix!!


Dag 1 : Van Tongeren naar Borgloon en terug!


Eind september staat voor deze groep in vetjes in de agenda gedrukt: voor ons een must!!!

Voor de derde keer trokken we naar een nieuwe bestemming. Dit jaar werd het een 2-daagse naar Haspengouw, nl. de streek rond en in Tongeren. Het was weer een topbestemming door de leden gekozen.  We waren heel enthousiast om \'s morgens om 6uur te vertrekken in Zedelgem. Met drie mini-busjes trokken we richting Tongeren. De busjes werden vlug gevuld en vertrekken was de boodschap. Jammer van Etienne en Martine: we wensen haar een spoedig herstel toe.

Na een tussenstop in Heverlee kwamen we om 8.30u aan op de parking van het zwembadencomplex Plinius van Tongeren.  Onze wandelkledij werd in orde gebracht en we waren zeker van regenkledij voorzien want het weerbericht klonk niet zo goed! We wandelden direct in een prachtige natuur: holle wegen, bosgebieden en weilanden doorkruisten we. Het duurde niet lang of we kwamen ons eerste cruciaal punt tegen: Uit het weiland zouden we niet zomaar geraken want prikkeldraad was rondom gespannen. We bekeken even de situatie en praktische geesten werden ingeschakeld. Houtblokken werden opeengestapeld maar die bleken wat te labiel en vaardige handen hielden dan maar de prikkeldraden vaneen zodat we ertussen konden maar dat bleek nog niet het grootste probleem te zijn: een fikse helling werd ons deel en de jongste kornuiten, Wim en Sabine, stonden boven al klaar om ons instructies te geven en natuurlijk ook om te helpen. Met behulp van zwiepende (Marnix kende er wat van...) takken en wortels werden we naar boven geleid samen met de helpende hand van Baudewijn. Verder trokken we door bosrijk gebied, vlotterpaadjes en een betonnen weg of Het Fruitspoor (de oude spoorlijn23 ) om dan het typische van de streek waar te nemen: boomgaarden zover het oog reikte... met knalrode appels! Welke soort dat was, weten we niet want zo\'n appels hebben we nog nooit gezien! Misschien gebruiken ze die voor de inmaak of uitvoer?? Sabine was zo vol van het zicht van de fruitbomen dat ze zelfs de wijnranken aanzag als appel-of perenbomen!! Nooit meer vergeten he!!

In de vallei van de Mombeek konden we volop genieten van de streek. Zelfs enkele geitjes konden onze aanwezigheid apprecieren!!  Even verder begonnen we, volgens Roland, aan de kapelletjestocht. Aan de Zwarte Madonna had McEnroe medelijden en wilde haar een kaarsje aanbieden weliswaar in de vorm van een maiskolf!  Nog een gebedje op blote knieen en de aflaat was verdiend. Later konden we de kerk van Borgloon en het prachtige landschap bewonderen om even later de Middelleeuwse straatjes en de markt of Het Speelhof van Borgloon te bereiken waar Wim ons neen prachtlocatie aanbood om te lunchen. In Brasserie De nieuwe Graef was het een gezellige verbroedering en ons meegebracht lunchpakket heeft ons gesmaakt samen met een lekkere consumptie.

Om 13.30u stipt vertrokken we voor onze namiddagwandeling. Even verder kwamen we aan een doorkijkkerk van 10m hoog die in 2011 met behulp van metalen platen werd gebouwd: de constructie werd duchtig bestudeerd en een eerste groepsfoto werd genomen.  We trokken weer door glooiende weilanden, boomgaarden en wijngaarden waar de draaipoortjes waarschijnlijk in de aanbieding waren... zo talrijk zeg!!!  De weergoden waren het beu om prachtig wandelweer aan te bieden en we kregen een klein buitje op onze bolletjes maar echte wandelaars lappen dat aan hun laars en trekken verder om na een half uurtje weer de gezonde droge buitenlucht te waarderen. Langs een Romeinse heerweg bereikten we langs smalle paadjes het mooie Sint-Servatiuskerkje van Groot-Loon en trokken nog wat verder op de GR128 (loopt naar Voeren) waar we al het moois van de streek konden waarnemen. Prachtig!!  We konden even verder ook een kunstwerk van Adam en Eva bewonderen en Rene was niet zeker of alles in orde was bij Adam en dus controleerde hij maar even!! We wandelden toen aan de Gallo-Romeinse aquaduct van Tongeren en zagen nog de kasteelhoeve van Betho uit de 17e eeuw om even later opnieuw het Pliniuspark te bereiken waar onze Opel Vivaro\'s stonden.
We hebben een prachtig wandelweer gehad, dat ene buitje buiten beschouwing gelaten. 28 Km zaten in onze benen vandaag en we trokken welverdiend naar het 20 km verder gelegen hotel de Campanile in Luik. Het was een verzorgd hotel met vriendelijk personeel en een lekkere keuken. Het heeft ons gesmaakt.

DAG 2: van Werm naar Wintershoven en van Wintershoven via Hoeselt naar Werm


Na een verkwikkende en zalige nacht konden we genieten van een overdadig aangeboden ontbijt. Een negatieve noot was er wel maar die werd vakkundig opgelost: onze lunchpakketten waren niet klaar! Ze dachten dat we daar zouden terugkeren voor de lunch! Maar geen nood: ze zouden die brengen naar het cafeetje waar we \'s middags zouden vertoeven en het mag gezegd: ze hielden woord!!!
We reden naar ons startpunt De kerk van Werm waar we onze Vivaro\'s veilig konden parkeren.  We trokken de vallei van de Gerlabeek in om even later op een Lourdesgrot te stoten. Ideaal voor onze tweede groepsfoto. Sommigen waren zeer devoot en Annemie smeekte om vergiffenis (iets mispeuterd Annemie??). Na een bewolkte hemel werden de hemelsluizen efkens opengezet en alle regenkledij werd aangetrokken maar gelukkig was het deze keer ook weer vlug voorbij.  De capes, de kappen en de paraplu s alsook de regenbroeken konden weer verdwijnen.
Langs mooie smalle wandelpaadjes, met de nodige poortjes uit de aanbieding, en de prachtige bosdreven troffen we hele slierten paddenstoelen aan genesteld tussen de bontgekleurde bladeren.  We bewonderden de vele kleuren van de grondbemesting: geel, paars en wit die welig op de akkerlanden tierden.  Even verder hoorden we een hond blaffen en het bleek een heel mooi exemplaar te zijn: Het hartje van Alberte smolt weer en warempel: die hond voelde dat ook en bleef gretig wachten op de wafel die ze voor hem klaar hield maar hij wilde met haar mee want hij sprong bijna over de omheining, we maakten ons vlug uit de voeten.  Verder trokken we het natuurgebied Eggertingen in om te genieten van het vele groen met schapen en kikkerpoel en al. 
Weldra bereikten we cafe De Welkom bij Ludo en Chris in  Wintershoven waar onze lunchpakketten klaar stonden in de VIP-tent!!!  Van een hartelijk welkom gesproken.  Wintershoven is ook bekend voor het hanenzingen vergelijkbaar met onze Vinkenzetting.  Een haan zat gevangen in een doos met de staart bloot... geen gevecht deze keer!!!

Na onze lunch trokken we weer door de echte Haspengouwse natuur met zijn veel vele bomen waarin heel veel maretakken te zien waren.  Dit zijn halve parasieten die meestal in populieren en vruchtbomen groeien. Ze worden ook weleens vogellijm genoemd: in het voorjaar bloeien die weelderig waar er achteraf witte ballen gevormd worden. Die worden gretig door lijsters opgegeten en via de uitwerpselen kleven de pitten aan de takken van de bomen en wordt een nieuwe maretak geboren...Maretakken zitten met wortels in de takken vast.
Prachtige sparrenbossen leidden ons in ritselende bladeren verder langs boomgaarden met weer de typische appels en peren. Maar wat een aantal liggen er niet onder de bomen te rotten.  Ons hartje bloedde bij zoveel verlies!

Vandaag waren het wereldkampioenschappen van de wielerprofs in Yorkshire en enkele koersliefhebbers gaven forfait voor het laatste stukje natuurwandeling. Ze bleven in Hoeselt in het dorpscafeetje De Smeet om het verdere verloop te bekijken.  De rest trok nog een 3-tal km verder om van de mooie natuur te genieten en zo weer in Werm uit te komen waar ons vervoer stond te wachten. Met de Vivaro\'s reden we dan ook naar het dorpscafe om het einde van de wielerwedstrijd te bekijken en ondertussen te genieten van een welverdiend drankje en de Deen Mads Pederson wereldkampioen te zien worden.  Weeral geen Belgische overwinning!!!

Onze teller stond zondag op 26 km!

Daarna zijn we weer veilig in Zedelgem geraakt en om 20.15u kon iedereen naar huis vertrekken!!
We zijn allen ervan overtuigd: het was weer een topweekend waar de organisatie, het wandelgebied en het vervoer meer dan in orde waren en... zeker de weergoden niet vergeten want die zien ons ook graag!  Een welgemeende dank aan Wim en Chris om deze wandelingen in goede banen te leiden en zeker vergeten we onze rode lantaarn John Wayne niet voor zijn vele geduld.  Ook voor de chauffeurs een dikke pluim!!

We zien al uit naar de volgende 2-daagse.

  
 

  
 

  
 

   
\r\n \r\n