Zeer genietbare natuur en droevige geschiedenis rond Zonnebeke.

Gepost door: Kastaar |Drevetrotters Zonnebeke

Zonnebeke 16-06-2013 

Ja, als je Zonnebeke en omstreken nadert zie je vele getuigenissen van de oorlog zelfs honderd jaar na de gruwelen. Een gebeurtenis om even bij stil te staan en een eer te betonnen aan de gesneuvelde jong mensen, die hun toekomstig leven opofferden voor ons, want dank zij hen genieten wij nu van een soort vrijheid die wij anders niet zouden gekend hebben, tot daar ons moment van eerbetoon en waardering. 

Goed wij zijn er om te wandelen en alles draait rond zon, de inschrijfzaal ’t Zonnerad’ Zonnebeke en de clubnaam, maar in de vroege ochtend is die er niet te zien. Het was winderig en bewolkt zouden wij het stellen. Doch later op de dag kwam verbetering in de vorm van aangenaam wandelweer. Doch na de middag begon het te druppelen en het zou overgaan in een heus vlaagje. Wij zijn ribbedebie en kiezen voor het 15 km parkoers. Wij starten in dalende lijn en als wij rechts van ons kijken is het als het ware, wij gaan in één reeke naar Zonnebeke, ook de omgeving stond nokvol, de grote massa was er. Even  het rondpunt voorbij langs de ijzerweg trekt een lange sliert wandelaars zich op gang. Wij krijgen meteen een inleidend zicht van deze bekoorlijk mooie streek. Keurig bewerkte landerijen, in de weiden wat schaapjes, lentefris groen en een golvend karakter, alle benodigdheden om de streek als mooi en aangenaam te beschouwen. We dwarsen even de grote baan, krijgen een zicht op de O.L.Vrouwkerk, tijdens de 1ste wereldoorlog met de rest van het dorp in puin geschoten. Op 28 oktober 1921 werd de eerste steen gelegd voor de wederopbouw en in 1924 voltooid. Stappen voorbij het stationnetje dat lag op de lijn die Ieper met Roeselare verbond. Wij stappen de oude spoorbedding op, een uniek stukje prachtige natuur en o zo rustig, terwijl wij begeleid worden op fluitende wijze door onze gevleugelde vrienden, een droomplaats om te wandelen. Ooit was het hier een hel tijdens de battle of broodseinde. Verder zijn wij op weg door een prachtig en zeer genietbaar heuvelachtig landschap, sommige zichten zijn een prentenboek waard. In een bosje op onze weg vinden wij een groep schaapjes op vakantie. Zij genieten van de bossfeer en hebben hun chaletje vlakbij. Intussen gaan wij een flink stukje gezapig klimmen zonder het echt te beseffen wij zijn naar Passendale toe. Het is hier heerlijk genieten van dit lentefris agrarisch gebied. We komen een grote poel voorbij, en ja wij kunnen eventjes genieten van een gratis kikkerconcert en zij gaan door ook. In de verte horen wij de lokroep van de koekoek alvast een lentebode laat het mooie weer maar komen. Intussen bereiken wij aan het rond punt en komen langs het Crest Farm Canadian Memoriaal, een monument ter ere van de Canadese gesneuvelden. Voor ons ook de St.-Audomaruskerk. Ook hier zijn bittere veldslagen gestreden het dorp en de omgeving herschapen in een hel van puin, modder en bloed, alles lag er verwoest bij. In 1917 volledig verwoest, in 1923 volledige kerk heropgebouwd en in 1945-1946 hersteld door nieuwe oorlogsschade. In het ontmoetingscentrum kunnen wij onze rustpost benutten. Het 2de gedeelte is terug een parel van natuurlijke schoonheden, en vooral dat wij terug op de oude spoorbedding komen, machtig mooi en zeer genietbaar. Op de Keerselaarhoek terug een melding van gruwelijk oorlogsgeweld. Aan de horizon duikt de schaduw op van Tyne Cot Cementry, de grootste militaire Britse begraafplaats van het Europese vasteland. Naar schatting 12000 graf stenen, en of het nog niet alles is, op de cirkelvormige muur de namen van om en bij de 35000 vermisten. Wij zetten onze weg verder met de hoop dat dit nooit meer gebeurd. Maar helaas het is ijdele hoop, want over de gehele wereldspelen zich dergelijke gruwelen nog dagelijks af. 

Nu wij krijgen nog een fantastisch mooie Passchendale Memorial park te doorwandelen, en zo beëindigen wij een uniek mooie wandeldag die ons aangenaam verraste. Parkoermeester, organisatie en medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet. Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.